Rejsy białej floty we Wrocławiu

Wrocław – miasto malowniczych mostów i wysp, przecięte krętą, rozdzieloną na liczne odnogi Odrą – najlepiej poznawać z pokładu pasażerskiego statku. W stolicy Dolnego Śląska oferta rejsów turystycznych po Odrze jest bardzo bogata. Trasy kursów dobrano tak, by z pokładu turyści mogli obejrzeć najważniejsze zabytki architektoniczne tego cudownego miasta. Na przestrzeni wieków Wrocław zwrócony był ciągle w stronę rzeki, dlatego też wzdłuż Odry ulokowanych jest znacznie najbardziej okazałych budowli.

Największą renomą cieszą się rejsy białej floty wyruszające z Przystani Zwierzynieckiej i Przystani Piaskowej. Turyści są do wyboru trzy różne statki płynące wzdłuż różniących się od siebie tras.

Statek „Goplana”, mogący pomieścić na swym pokładzie nawet 200 pasażerów, wypływa z Przystani Zwierzynieckiej, składając się obok śluzy Szczytniki i Wieży Ciśnień w stronę mostu Grunwaldzkiego. Następnie mija Muzeum Narodowe i płynie w okolice Ostrowa Tumskiego, by wreszcie sunąc pod mostami Zwierzynieckim i Szczytnickim, wrócić do przystani. Rejs „Goplaną” trwa ok. 75 min.

Nieco mniej czasu (ok. 50 min) zajmuje rejs „Kaczuszką”. Statek wypływa również z Przystani Zwierzynieckiej. Mijając mosty Zwierzyniecki i Szczytnicki, dociera do Bramy Przeciwpowodziowej z 1903 r„ po czym wraca do przystani. Statek może wziąć na swój pokład do 50 osób.

Z kolei z Przystani Piaskowej wyrusza statek „Rusałka”. Przepływa on obok Ostrowa Tumskiego i Muzeum Narodowego, następnie pod mostem Grunwaldzkim składa się w stronę Wieży Ciśnień i śluzy Szczytniki. Rejs trwa ok. 1 godz.

W trakcie rejsu po Odrze można podziwiać zarówno wspaniałe zabytki architektury miejskiej, jak i interesujące dzieła inżynierii wodnej, pozwalające mieszkańcom Wrocławia panować nad kapryśną Odrą.
Zbudowana w 1903 r. śluza Szczytniki jest pewnym z najciekawszych obiektów tego standardu w mieście pełnym śluz i jazów. Ceglana Wieża Ciśnień została wzniesiona w 2. połowie XIX w.

Wysoka na 40 m, do dziś dominuje w panoramie tej części miasta.

Ciekawym zabytkiem inżynierii jest również charakterystyczny most Grunwaldzki, zwany pierwotnie mostem Cesarskim, ponieważ jego otwarcie w 1910 r. uświetnił swoją obecnością sam cesarz Wilhelm II. Zawieszony nad rzeką most ma długość 112 m oraz 18 m szerokości.

Z pokładu statku niezwykle malowniczo wygląda zbudowany z charakterystycznej czerwonej cegły gmach Muzeum Narodowego. Budynek zaprojektowany w stylu neorenesansu niderlandzkiego wzniesiono pod koniec XIX w. Pierwotnie był on siedzibą dawnego Zarządu Prowincji Śląskiej. Od 1945 r. mieści się w nim muzeum. Gmach oczywiście warto podziwiać nie tylko z zewnątrz. Po odbytym rejsie trzeba koniecznie zapoznać się z bogatą ekspozycją muzeum, które gromadzi liczne zbiory sztuki śląskiej i europejskiej.

Szczególnie godny uwagi jest tak rejon miasta zwany Ostrowem Tumskim (nazwa wzięła się od licznych wysepek na rzece, kiedyś ostrowów, oraz tumu, czyli dawnego określenia katedry). To najstarsza część Wrocławia – zalążek dzisiejszej metropolii. Na tym miejscu już w VIII w. mieścił się warowny gród. Gdy w 1000 r. utworzono we Wrocławiu biskupstwo, powstał tutaj pierwszy wrocławski kościół. Obecnie na jego miejscu stoi górująca nad całą okolicą przepiękna katedra św. Jana Chrzciciela. Najstarsze elementy gotyckiej świątyni pochodzą z XIII w. Co ciekawe, jest obecne już czwarta świątynia w tym miejscu, odkąd ustanowiono biskupstwo. Najpierw powstało prezbiterium (początek budowy w 1244 r.), uważane za pierwszą prawdziwie gotycką budowlę na ziemiach polskich. Wieże pochodzą z XV-XVI w. W ciągu ostatniej wojny świątynia została poważnie uszkodzona, gdy wybuchła zgromadzona tu przez Niemców amunicja. Odbudowę ukończono w latach 50. Dostojne wnętrze to doskonały przykład gotyckiej harmonii. Przeniesiony z Lubina tryptyk „Zaśnięcie NMP” (ok. 1552) wołtarzu to przykład rzeźby ze szkoły Wita Stwosza. Za ołtarzem są trzy kaplice – gotycka Mariacka (1354-1361) oraz dwie barokowe. Tazprawej to słynna kaplica św. Elżbiety, wykonana przez włoskich mistrzów w latach 1680-1686. Z lewej znajduje się nieco młodsza kaplica Elektorska. Wieża katedralna w sezonie udostępniana jest jako punkt widokowy na miasto i masyw Ślęży na południu. Na galerię wjeżdża się windą. W kościele zobaczyć można również liczne oryginalne figury i elementy wyposażenia od najstarszych reliktów romańskich (głównie w niedostępnej krypcie) poprzez gotyckie po barokowe. Spośród romańskich szczególnym upodobaniem zajmuje się lew przy wejściu głównym do katedry. Zgodnie z podaniem jest on niezwykłe właściwości. Osoby poszukujące partnera życiowego powinny pogłaskać go w Poniedziałek Wielkanocny, co gwarantuje zmianę stanu cywilnego w czasu roku.

Unikatem architektonicznym jest wznoszący się tuż obok gotycki kościół św. Bartłomieja i Św. Krzyża. To naprawdę nie jeden, a dwa kościoły mieszczące się w jednym budynku, przedzielonym na dwie części sklepieniem – na górze znajduje sie kościół Św. Krzyża, i na dole św. Bartłomieja.

Po przeciwnej stronie mostu Tumskiego znajduje się wyspa Piasek – największa i najbardziej interesująca z licznych odrzańskich wysepek we Wrocławiu. Wśród zabudowy wyspy góruje kościół NMP z przełomu XIV i XV w. To zwalisty gotycki olbrzym, z korpusem niemal przerastającym wieżę. Zbudowany został na miejscu romańskiego poprzednika, po którym zachował się tympanon z ok. 1175 r. (w nawie południowej). Zniszczona w czasie ostatniej wojny świątynia została zrekonstruowana. Gotyckie ołtarze przeniesiono tu z innych kościołów regionu, które uległy zniszczeniu.

Warto też zwiedzić południowy brzeg Odry, gdzie znajduje się wrocławskie Stare Miasto. Centrum dzielnicy stanowi rynek z przepięknym XIII-wiecznym ratuszem i licznymi zabytkowymi kamieniczkami.

Ratusz – jeden z najlepszych w środkowej Europie -poszczycić się może najstarszym dzwonem zegarowym w Polsce z 1368 r.

To doskonały przykład gotyku i renesansu. Budowany był od 1327 do 1504 r. Od zewnątrz najbardziej kierują się w oczy renesansowa wieża (66 m) oraz ceramiczny szczyt wschodniej fasady. Tzw. astronomiczny zegar (ok. 1580) pokazuje m.in. fazy księżyca. Ściany zdobione są rozmaitymi rzeźbami, a może najbardziej znane to pachołek z piwem i mieszczka czekająca na niego z butem w ręce. Równie popularne są wnętrza, w jakich rezyduje Muzeum Miejskie. Zgromadzono tu pamiątki z dziejów miasta. Do najciekawszych pomieszczeń należą Hala Mieszczańska i Wielka Sala.

Wrocław – miasto 12 wysp i ponad 120 mostów, gotyckich kościołów i urokliwych kamienic – z pewnością na długo pozostanie w pamięci każdego turysty.

Zostaw komentarz.